do choinki

См. также в других словарях:

• urwać się z choinki — {{/stl 13}}{{stl 7}} wykazać zupełny brak orientacji w czymś, powiedzieć coś bardzo głupiego, zachować się w sposób zaskakujący, dziwaczny : {{/stl 7}}{{stl 10}}Facet się chyba z choinki urwał, jeżeli myśli, że mu sprzedam działkę za takie… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

• urwać się — pot. Skąd tyś (on) się urwał; z choinki się urwałeś? «o kimś, kto nie orientuje się w sytuacji, kto wystąpił z czymś nieoczekiwanym»: – Panowie, nie ma kto noża? – Skąd żeś się urwał, że pytasz o takie rzeczy? – zagadnął brysio z obstawy. J.… …   Słownik frazeologiczny

• urywać się — pot. Skąd tyś (on) się urwał; z choinki się urwałeś? «o kimś, kto nie orientuje się w sytuacji, kto wystąpił z czymś nieoczekiwanym»: – Panowie, nie ma kto noża? – Skąd żeś się urwał, że pytasz o takie rzeczy? – zagadnął brysio z obstawy. J.… …   Słownik frazeologiczny

• choinka — Z choinki się urwałeś? zob. urwać się …   Słownik frazeologiczny

• drzewko — Boże drzewko «drzewko strojone na święta Bożego Narodzenia; choinka»: Zaopatrywały się w choinki rodziny, gdzie były dzieci, by dla nich zachować ciągłość tradycji bożego drzewka i w wigilijny wieczór dać namiastkę radości. H. Zakrzewska,… …   Słownik frazeologiczny

• choinka — ż III, CMs. choinkance; lm D. choinkanek 1. «drzewko iglaste, zwłaszcza świerczek lub sosenka» Zagajnik młodych choinek. 2. «drzewko iglaste, świerk lub jodła (dziś także wykonane z tworzyw sztucznych), przystrajane tradycyjnie na okres świąt… …   Słownik języka polskiego

• kpinka — ż III, CMs. kpinkance; lm D. kpinkanek zdr. od kpina Zbywać pytania kpinkami. Na święta bez choinki czyste kpinki. (Gałczyński) …   Słownik języka polskiego

• krzyżak — m III, D. a, N. krzyżakkiem; lm M. i 1. «przedmiot w kształcie krzyża, sprzęt, część sprzętu lub konstrukcji składająca się z dwóch elementów przecinających się zwykle pod kątem prostym» Krzyżak do choinki. Stół na krzyżakach. 2. pot. «dziewczęcy …   Słownik języka polskiego

• nadpalić — dk VIa, nadpalićlę, nadpalićlisz, nadpalićpal, nadpalićlił, nadpalićlony nadpalać ndk I, nadpalićam, nadpalićasz, nadpalićają, nadpalićaj, nadpalićał, nadpalićany «spalić niezupełnie, częściowo, powierzchownie, z brzegu» Pożar choinki nadpalił… …   Słownik języka polskiego

• upalić — dk VIa, upalićlę, upalićlisz, upal, upalićlił, upalićlony upalać ndk I, upalićam, upalićasz, upalićają, upalićaj, upalićał, upalićany 1. «nadpalić z brzegu, przy końcu czegoś» Upalić koniec igły. Upalone kartki. 2. «nadać czemuś odpowiedni kolor …   Słownik języka polskiego

• urwać — dk IX, urwaćwę, urwaćwiesz, urwaćwij, urwaćał, urwaćany urywać ndk I, urwaćam, urwaćasz, urwaćają, urwaćaj, urwaćał, urwaćany 1. «ciągnąc lub szarpiąc odłączyć coś od czegoś, oderwać część czegoś; oberwać, oderwać» Urwać guzik, klamkę, kawałek… …   Słownik języka polskiego